Γητευτής..
Τα γαλάζια τα κύματα
χρώμα δεν είχαν..
Κύλησες μέσα τους
Ο ουρανός ζήλεψε
Δεν σταμάτησε να βρέχει
Μέρα και νύχτα οι αστραπές μονολογούσαν
Ασυνάρτητα τα λόγια τους
Κολύμπησα πάνω στο σώμα σου
Στο βυθό βρήκα το μαργαριτάρι
αυτό το μαύρο, το σπάνιο
Το χάιδεψα απαλά
Το άφησα στη θέση του
Η γοργόνα το φορά στις γιορτές
τότε που οι αστερίες χορό στήνουν
Τότε που ο ουρανός κλαίει
για τ΄άστρα που έχασε
αυτά, που στη θάλασσα βούτηξαν
κι έντυσαν τα μάτια σου
Γητευτή του γαλάζιου..
Έτσι σε είπανε..
L.N.E
RSS Feed για αυτό το θέμα 21
ο/η σαυράκι έγραψε
στις Τρίτη, 7 Οκτωβρίου 2008 3:48 μμ
καλό απογευμα!!!
ο/η armatan έγραψε
στις Τρίτη, 7 Οκτωβρίου 2008 4:06 μμ
κι εγώ πάντα μου στο γαλάζιο ξεκούραζα την ψυχή μου... καλησπέρα όμορφη!
ο/η L.N.E (ΕΛΕΝΗ Γ.) έγραψε
στις Τρίτη, 7 Οκτωβρίου 2008 4:13 μμ
Καλό απόγευμα Ομορφιά της Κω..
ο/η L.N.E (ΕΛΕΝΗ Γ.) έγραψε
στις Τρίτη, 7 Οκτωβρίου 2008 4:14 μμ
Καλησπέρα Λυκάκι..
Μόνο εκεί αναπαμός.. στην αγκαλιά του γαλάζιου..
ο/η Μαρία Νικολάου έγραψε
στις Τρίτη, 7 Οκτωβρίου 2008 4:23 μμ
Εδω θα πω μονο ενα πράγμα.. Ζήλεψα για πρώτη φορά στη ζωή μου που αυτες οι λεξεις δεν ηταν δικές μου.. Γιατι απλά νιωθω να τις ειπα εγω .. Ξερεις .......στο χω ξαναπει...... Μοιαζουμε πολυ σε καποια πράγματα
ο/η mina ........... έγραψε
στις Τρίτη, 7 Οκτωβρίου 2008 4:32 μμ
Eτσι με λενε..καλο απογευμα!!χαα
ο/η metaxenio alitiko έγραψε
στις Τρίτη, 7 Οκτωβρίου 2008 5:02 μμ
Όσα έχω ζήσει,
όσα έχω νιώσει
τώρα φωτίζονται ξανά...
Πόσα για σένα, γητευτή
βαθιά έχω σώσει
μικρά γαλάζια μυστικά...
ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΕΛΕΝΗ ΜΟΥ
ο/η Τάκης Τσαντήλας έγραψε
στις Τρίτη, 7 Οκτωβρίου 2008 5:20 μμ
"Στα γαλάζια νερά
της στιλπνής σου ανάσας πορεύομαι
Με το γέρμα υγρό
να νοτίζει το βλέμμα σου
Γητευτής κι εραστής
μυστικών περασμάτων στο σώμα σου..
Σε θωρώ καθώς λύνεις με χάρη
τα ριχτά σου μαλλιά
Καθώς απεκδύεσαι συστολών κι ενδυμάτων
Καθώς δρασκελίζεις τη φλόγα του πάθους
Καθώς καίγεσαι
Ηδονή του καιρού και του ώριμου άνθους
Που βλαστίζεις στα απόσκια φυλλώματα
απόκρυφων κήπων
Με αχάτη και δυσεύρετο κόσμημα
να συσπάται στο στήθος σου
Γιασεμιά μ΄ ανεμώνες και νάρκισσους
Και κοχύλια ακριβά σε νησί της ανάτασης
Με αγάλματα πήλινα και γιορτές ποθητές
Με φωτιές κι αλαβάστρινα χάδια..
Είσαι Εσύ η πυρκαγιά και ο άνεμος
Το φεγγάρι που φλερτάρει τις μέδουσες
Ο ασύνορος έρωτας
που ξαγρυπνάει στα βράχια
Οι ηδονές που εκρήγνυνται
καθώς ανταμώνουν με τον άφατο πόθο
Οι αλκυονίδες που φλογίζουν την άβυσσο
Που καλύπτουν τη σκόνη του χθες με ασβέστη
Που θωπεύουν ανάλαφρα το αθέατο δάκρυ σου
που ιριδίζει θεσπέσια καθώς σμίγει
με τις πορφυρές ηλιαχτίδες στο χάραμα.."
Με όλη την αγάπη μου σε Σένα Ελένη μου για όλα τα υπέροχα που μας φιλεύεις..
ο/η stagona έγραψε
στις Τρίτη, 7 Οκτωβρίου 2008 6:17 μμ
ζήλεψα κιεγώ Ελενη μου.. εχω και μια σχέση ερωτική με τους βυθούς.. καλο απόγευμα αγαπημένη..
ο/η captain lirio έγραψε
στις Τρίτη, 7 Οκτωβρίου 2008 7:17 μμ
Υπέροχος ο Γητευτής σου Ελένη μου... Καλό βράδυ...
ο/η L.N.E (ΕΛΕΝΗ Γ.) έγραψε
στις Τρίτη, 7 Οκτωβρίου 2008 7:41 μμ
Μοιάζουν οι ψυχές Μαράκι..
Μία η ανάσα.. η ίδια..
Οι συμπεριφορές αλλάζουν, το περιβάλλον, τα βιώματα, οι ανάγκες..
Εσύ ο έγραψες κι αν ο γραφικός χαρακτήρας διαφέρει..
υπαγόρευση ήταν.. από σένα Ψυχή μου..
Καλά να μου είσαι, πάντα..
ο/η L.N.E (ΕΛΕΝΗ Γ.) έγραψε
στις Τρίτη, 7 Οκτωβρίου 2008 7:42 μμ
Οκ Γητευτή του Γαλάζιου..
Επιβάλλεται πλέον θαρρώ, να αλλάξεις το avatar σου Μινάκι μου!
ο/η L.N.E (ΕΛΕΝΗ Γ.) έγραψε
στις Τρίτη, 7 Οκτωβρίου 2008 7:47 μμ
Ότι για σένα έχω νιώσει..
είναι κρυμμένο στο βυθό
μικρές νεράιδες το φυλάνε
ένα Γαλάζιο Μυστικό..
Καλησπέρα ακριβό μου Μεταξωτό!
ο/η L.N.E (ΕΛΕΝΗ Γ.) έγραψε
στις Τρίτη, 7 Οκτωβρίου 2008 8:00 μμ
Ακριβοθώρητη ψυχή..
Να ήμουν μία μόνο λέξη
Ένα γράμμα απ΄αυτά
που ανασαίνουν στα χείλη σου..
Να ήμουν λέει μια σταγόνα αίμα
στις φλέβες σου να κυλώ..
Να ήμουν έστω ένας παλμός
στο στήθος σου να γέρνω
Να ήμουν αν θες,
άρωμα υγρό του μόχθου σου
ποτάμι να κυλώ επάνω στο κορμί σου..
Του πάθους σου αγίασμα
πόθοι να ξεδιψάνε
Το χρώμα των ματιών σου..
ας ήμουνα να βλέπω ότι βλέπεις
Να ήμουν μία γρατζουνιά
ένα βαθύ σημάδι..
Θα ήμουν τότε θάλασσα,
θα ήμουνα γυναίκα..
Με την αγάπη μου σε Σένα Τάκη μου..
ο/η L.N.E (ΕΛΕΝΗ Γ.) έγραψε
στις Τρίτη, 7 Οκτωβρίου 2008 8:02 μμ
Τι να ζηλέψεις μάτια μου..
Ο βυθός έχει ερωτική σχέση θαρρώ μαζί Σου..
Όποτε στάζεις..
διεισδύεις για τα καλά εντός του.. Λενάκι μου..
ο/η L.N.E (ΕΛΕΝΗ Γ.) έγραψε
στις Τρίτη, 7 Οκτωβρίου 2008 8:04 μμ
Μα και βέβαια είναι ΥΠΕΡΟΧΟΣ ο Γητευτής μου Κωστή..
Δεν χωρεί αμφιβολία περί τούτου..
Καλησπέρα λέμεεεεεεεε..
ο/η ΛΥΓΕΡΗ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ έγραψε
στις Τρίτη, 7 Οκτωβρίου 2008 9:38 μμ
Γητευτής του γαλάζιου ,,ποιός άλλος από τον ουρανό της ψυχής σου Ελένη ? Κυματα οι στίχοι σου γητεύουν την θάλασσα ,Ο έρωτας φωτιά , βουτά στο βυθό της να σβήσει και τον βάφει κόκκινο. Μαγιοπούλα
ο/η L.N.E (ΕΛΕΝΗ Γ.) έγραψε
στις Τρίτη, 7 Οκτωβρίου 2008 9:44 μμ
Κόκκινος βυθός..
Έκρηξη από ηφαίστειο γαλάζιας ψυχής..
Θάλασσα πάθους..
Δημιουργία γόνιμης γης..
Έλα..
Άνθισε τώρα Ζωή μου..
Λυγερή μου, με προκαλείς υπέροχα..
Πάντα θερμή, ευγενική και αγαπημένη..
ο/η Τάκης Τσαντήλας έγραψε
στις Τετάρτη, 8 Οκτωβρίου 2008 7:00 πμ
"Στο φως οι επιθυμίες μας φλογίζονται
διάχυτο πάθος ξεχύνεται
μες στα λευκά σεντόνια
θάλλοντα σώματα ανασκαλεύονται
ήχοι ηδονικοί και άναρθροι
σαν μουσικές μαγευτικές στη διαπασών.."
Καλημέρα εωθινή και εγκάρδια αγαπημένη μου Ελένη..
ο/η L.N.E (ΕΛΕΝΗ Γ.) έγραψε
στις Τετάρτη, 8 Οκτωβρίου 2008 11:32 πμ
Κυνηγώντας Σε,
τα σμαραγδιά μάτια σου αιχμαλώτισα..
Άγρια η θωριά σου και γοητευτική,
αδημονούσε το πρώτο βέλος να γευτεί..
Καταμεσής της ζούγκλας
κέντρο πέτυχα..
Ο πόθος βογγητό έμοιαζε..
Ήταν;
Ένας λύκος αλυχτούσε
και το Φεγγάρι
καλούσε για βοήθεια..
Άστραψες
Έφεξες
Ήλιος Εσύ
σε σημάδεψα..
Κι απ΄ τα σπλάχνα σου
λάβα και φως
με το πρώτο μου βόλι..
Καλημέρα αγαπημένε και υπέροχε Τάκη μου!
ο/η Αλκυονίδες έγραψε
στις Τετάρτη, 8 Οκτωβρίου 2008 5:54 μμ
[...]με φωτιές κι αλαβάστρινα χάδια Είσαι Εσύ η πυρκαγιά και ο άνεμος το φεγγάρι που φλερτάρει τις μέδουσες, ο ασύνορος έρωτας που ξαγρυπνά και βρυχάται στους βράχους, οι ηδονές που εκρήγνυνται καθώς ανταμώνουν τον άφατο πόθο, οι αλκυονίδες που φλογίζουν την άβυσσο που καλύπτουν τη σκόνη του χθες με ασβέστη, που θωπεύουν ανάλαφρα το αθέατο δάκρυ σου που ιριδίζει θεσπέσια καθώς σμίγει με τις πορφυρές ηλιαχτίδες στο χάραμα - Με αφορμή την εγγραφή Γητευτής.. της Ελένης Γ. (L.N.E) - _ Τάκης Τ.[...]
Παρακαλώ αφήστε το σχόλιο σας εδώ