Τα δίδακτρα
Εδιδάχθη το πιστεύω
και λάτρεψα θεό
μοίρασα δε όλα μου τα υπάρχοντα
τα εντός μου και τα εκτός
και Τον ακολούθησα
Δρόμος δύσβατος
Δρόμος γιομάτος άκανθους
και πέτρες
Καμία στιγμή δεν πρόδωσα
Ουδέν καρφί,
ουδέν χλευασμό
Ανέχτηκα και σιώπησα
Κι ανέβηκα
Ψηλά
Στα θεόρατα του λογισμού τα βράχια
Κι αποπειράθηκα ομολογώ
από ύψος δυσπρόσιτο να αφανιστώ,
θανών να υπάρξω ευτυχής
Έστρεψα το βλέμμα χαμηλά
στων υποδημάτων μου τη βάση
κι ως μέρμηγκας διέγνωσα τη νόσο
Δάσκαλε
στην πρώτη του δημοτικού
ορθό σπόρο να σπαίρνεις
γιατί θεριεύουν οι ντροπές
θεριεύουν τα ξενύχτια
κι ομολογία ψεύτικη
τα έτη που αντάμωσα κατέθεσαν
Πανάκριβα επλήρωσα τα δίδακτρα
την ώρα της αλήθειας..
L.N.E
RSS Feed για αυτό το θέμα 3
Γιώτα a Σάββατο, 18 Φεβρουαρίου 2012 11:45 πμ
Οι σιωπές πληθαίνουν τα βάρη μέσα μας..... Κι αλήθεια τα δίδακτρα αναντίστοιχα της γνώσης και της απολαβής!
Καλημέρα ....
L.N.E (ΕΛΕΝΗ Γ.) Σάββατο, 18 Φεβρουαρίου 2012 9:24 μμ
Τρομακτική η κατάσταση πλέον Γιώτα μου..
Εύχομαι από καρδιάς να είσαι καλά!
Τάκης Τσαντήλας Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2012 11:20 πμ
"Όσο κρατήσει η ζωή κρατεί κι ο θάνατος.
Ώρα να σκεφτώ τα μελλούμενα σωριασμένα αιφνίδια στο χθες.
Φοβερή ασυνέχεια: ο πλούτος μου είναι το στήθος μου.
Γι’ αυτό ποτέ δεν παζάρεψα το ηλιοβασίλεμα
και ταξιδεύω σίγουρος, όσο η μίνθη ταξιδεύει και το ασπροθύμαρο.
ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΟΥΖΟΣ
Παρακαλώ αφήστε το σχόλιο σας εδώ